Green & Black…
Publicado el 20 noviembre 2009 @ 23:03

… para el fin de semana!!! Así fué como me vestí el domingo pasado para ir a comer a casa de mis suegros. La verdad es que ahora en invierno me da mucha más pereza arreglarme, con lo sencillito que es en verano verdad??? Tantas ganas tenía yo de frío, de parar de sudar y de sacar el arsenal de invierno y ahora estoy atontada!!! Estoy preparando una ” lista de la compra” para fin de mes y creo que estoy poniendo demasiadas espectativas en ella. Me explico, cuando me levanto pienso cosas como “claro es que esto no lo puedo poner así hasta que compre X”, “esto quedaría bien si tuviese X que miré el otro día” y un sin fin de cosas así que paralizan mi creatividad!!! Además lo que peor estoy llevando de trabajar es que tengo mucho sueño, eso que intento acostarme pronto, pero se ve que el periodo de desentoxicación de horas excesivas de sueño a mi cuerpo le está costando mucho. Así que cuando llego a casa no tengo ganas de fotos, ni blog, sólo llego arrastrándome como una zombie mientras digo a duras penas… “sueño, tengo mucho sueño… quiero dormir”. Aunque esto me crea cargo de conciencia, porque luego en los momentos libres de trabajo miro el blog y deseo leer vuestros comentarios, pero claro, no he publicado nada nuevo. Ainz por dios, es la dichosa pescadilla que se muerde la cola!!!

Y por otra parte, tengo tantas ideas para el blog y tan poco tiempo!!!! Mi horario es de 9-14 y de 16-19, las horas de mediodía me llegan para hacer la comida, comer y poco más, y luego hasta las siete y pico no llego!!! Por cierto, que he comenzado un plan de “comida sana” ello no consiste en hacer dieta de catidades reducidas, es simplemente comer mejor de lo que estaba comiendo. Me estaba dejando llevar por la pereza, por las prisas y sobretodo por Mr E que es Mr comida basura, pero eso se ha acabado, ahora intento que comamos mejor. Ya no sólo con vistas a adelgazar o no, sino para al menos no seguir engordando y que las analíticas me sigan saliendo bien (no como a Mr E que le sale de todo…). Así es que comemos CERO frituras, siempre hay verdura en el menú, las carnes y pescados se hacen a la plancha y se usa poco aceite en todo. La verdad es que la imaginación que le pongo me está sorprendiendo. Hoy hice un arroz con champiñones, guisantes y pimiento rojo que estaba riquísimo, acompañado de pechuga a la plancha. De momento el plato estrella han sido tomates rellenos de mozarella ( y unos taquitos de bacon) al horno. Bueno, y un día hice un salteado de champiñones, judías, guisantes y gulas que quitaba el sentido. Pos eso, comida sana, que las curvas hay que cuidarlas!!! Es que mucha gente se piensa que a los gordos nos da igual nuestra salud, y yo no estoy de acuerdo. A mí el día de mañana me dicen que tengo colesterol alto y me matan del disgusto!!! Creo que el problema mayor de que no ponga interés alguno en adelgazar es que me han hecho mil pruebas en las que me han dicho que estoy sana (prueba de riesgo cardiovascular con hormona de crecimiento incluída), creo que el día que tenga un problema de salud y me vea “apretada” será cuando cambie el chip. Hay quién me dice que no adelgazo porque me veo guapa, puede ser, ya os dije muchas veces que me quiero mucho. En fin, estoy usando esto de desahogo, escribiendo las cosas que me van viniendo a la cabeza sin más, sin tener una idea de lo que os voy a hablar hoy. Espero al menos entreteneros!!!! La verdad es que creo que los días grises me han apagado un poco, pero seguro que no me dura mucho!!!

Y paso ya a hablar de la ropa… El vestido juraría que ya lo había sacado en el blog una vez, pero no lo encuentro (al estar aún todo sin fotos…) pero os cuento igual cositas de él. Lo compré regajado en SMAS, una tienda de talla grande de mi ciudad, pero tal cual lo compré no me lo ponía nunca, no me convencía. Os cuento, resulta que tenía las mangas largas hasta la muñeca y era largo hasta la rodilla por lo menos y no sentaba bien. Además este estampado  satura mucho, y tanta tela en una diva como yo me saturaba hasta a mí!!! Las mangas largas hacían que en verano no me lo pusiera y en invierno tampoco porque con cualquier cosa se me quedaba la manga más larga. El largo, lo mismo, no sentaba bien y hacía un efecto mesa camilla. Lo tuve aparcado en un rincón sabe dios cuanto tiempo, hasta que se me ocurrió darle otra oportunidad y pasó por el taller de mamá. Le dije lo que quería y ella cortó y cosió. Y así sí me gusta. Le puedo poner una camiseta de manga larga negra que ayude a matar el estampado, puedo ponerle chaqueta por encima, puedo ponerlo con leggins (antes era más de medias, no quedaba bien con leggins, no sé como explicarlo), en definitiva, puedo hacer que el vestido quede bien. O eso creo yo, vamos. El abrigo, aunque no se ve muy bien (se verá seguramente en próximas entregas porque me encanta) es de Carrefour, de la colección Max Ariza de hace unos años. Ese año me pateé toda la ciudad dispuesta a gastarme un dinero en un abrigo de paño que me sirviera y me gustara, y no encontré nada (ni en el Corte Inglés, que se creen que las gordas vestimos todas como viejas) y un buen día haciendo la compra en Carrefour me paso por la parte de ropa y lo encuentro!!!! Eran las últimas rebajas y estaba allí casi solito y por 30 euritos fué mio. Hay que ver como son las cosas, cuando menos las buscas aparecen!!! Lo peor del abrigo es que tenga la manga 3/4, pero es una monada.

Nada más que contar, espero vuestro comentarios!!! Criticarme muxoooo!!! Por cierto, ni mirar a mi cara, que apunto estuve de borrármela en este post, entre que estaba medio pachucha y de domingo no salgo bien en ninguna!!!! Besotes

… para o fin de semana!!! Así foi como me vestín o domingo pasado para ir a comer a casa de meus sogros. A verdade é que agora no inverno dame moita pereza amañarme, co sinxeliño que é no verán verdade??? Tantas ganas tiña eu de frío, de parar de sudar e de sacar o arsenal de inverno e agora estou atontada!!! Estou preparando unha “lista da compra” para fin de mes e penso que estou que estou poñendo demasiadas espectativas nela. Explícome, cando me ergo penso cousas como “claro é que esto non o podo poñer así ata que compre X”, “esto quedaría ben se tivese X que mirei o outro día” e un sin fin de cousas así que paralizan a miña creatividade!!! Ademáis o que peor estou levando de traballar é que teño moito sono, eso que intento deitarme cedo, pero vese que o período de desentoxicación de horas excesivas de sono ó meu corpo estalle costando moito. Así que cando chego á casa non teño ganas de fotos, nin blog, só chego arrastrándome como unha zombie mentres digo a duras penas… “sono, teño moito sono… quero durmir”. Aínda que esto creame cargo de conciencia, porque logo nos momentos libres do traballo miro o blog e desexo leer os vosos comentarios, pero claro, non publiquei nada novo. Ainz por deus, é a dichosa pescada que se morde a cola!!!

E por outra parte, teño tantas ideas para o blog e tan pouco tempo!!! O meu horario é de 9-14 e de 16-19, as horas do mediodía chéganme para facer a comida, comer e pouco máis, e logo ata as sete e pico non chego!!! Por certo, que comecei un plan de “comida sá” elo non consiste en facer dieta de cantidades reducidas, é simplemente comer mellor do que estaba comendo. Estábame deixando levar pola pereza, polas prisas e sobretodo por Mr E que é Mr comida basura, pero eso rematou, agora intento que comamos mellor. Xa non con vistas a adelgazar ou non, senon para a lo menos non seguir engordando e que as analíticas síganme saíndo ben (non como a Mr E que lle sae de todo…). Así é que comemos CERO frituras, sempre hai verdura no menú, as carnes e peixes fanse á plancha e usase pouco aceite en todo. A verdade é que a imaxinación que lle poño estame sorprendendo. Hoxe fixen arroz con cogumelos, hervellos e pemento vermello que estaba riquísimo, acompañado de pechuga á plancha. De momento o plato estela foron os tomates recheos de mozarella ( e uns taquiños de bacon) ó forno. Bueno e un día fixen un salteado con cogumelos, xudías, hervellos e gulas que quitaba o sentido. Pois iso, comida sá, que as curvas hai que cuidalas!!! É que moita xente pensase que ós gorods danos igual a nosa saúde, e eu non estou de acordo. A min o día de mañá dinme que teño colesterol alto e mátanme do desgusto!!! Penso que o problema maior de que non poña interés algún en adelgazar é que me fixeron il probas nas que me dixeron que estou sá (proba de risco cardiovascular con hormona de crecemento incluída), penso que o día que teña un problema de saúde e me vexa “apretada” será cando cambie o chip. Hai quén me dí que non adelgazo porque me vexo guapa, pode ser, xa vos dixen moitas veces que me quero moito. En fin, estou usando esto de desafogo, escribindo as cousas que me van vindo a cabeza sen máis, sen ter unha idea do que vos vou falar hoxe. Espero a lo menos entretervos!!!! A verdade é que penso que os días grises apagáronme un pouco, pero seguro que non me dura moito!!!

E paso xa de falar da roupa… Este vestido xuraría que xa o sacara no blog unha vez, pero non o encontro (o estar aínda todo sen fotos…) pero contovos igualmente cousas del. Compreino rebaixado en SMAS, unha tenda de tallaxe grande na miña cidade, pero tal cal o comprei non o poñía nunca, non me convencía. Contovos, resulta que tiña as mangas longas ata a boneca e era longo ata a rodilla polo menos e non sentaba ben. Ademáis este estampado satura moito, e tanta tea nunha diva como eu saturábame ata a min!!! As mangas longas facían que en verán non o puxera e no inverno tampouco porque con calquer cousa quedábame a manga máis longa. O longo o mesmo, non sentaba ben e facía o efecto mesa camilla. Tíveno aparcado nun rincón sabe deus canto tempo, ata que se me ocurriu darlle outra oportunidad e pasou polo taller de mamá. Díxenlle o que quería e ela cortou e coseu. E así gústame. Pódolle poñer unha camiseta de manga longa negra que axude a matar o estampado, podo poñerlle chaqueta por riba, podo poñelo con leggins (antes era máis de medias, non quedaba ben con leggins, non sei como explicalo), en definitiva, podo facer que o vestido quede ben. Ou eso penso eu, vamos. O abrigo aínda que non se ve moi ben (veráse seguramente en próximas entregas porque me encanta) é de Carrrefour, da colección Max Ariza de fai uns anos. Ese ano pateeime toda a cidade disposta a gastarme uns cartiños nun abrigo de paño que me servise e me gustase, e non atopei nada (nin no Corte Inglés, onde se pensan que as gordas vestimos coma vellas) e un bó día facendo a compra en Carrefour, pasome pola parte da roupa e atopoo!!!!  Eran as últimas rebaixas e estaba alí case soiño e por 20 euros foi meu. Hai que ver como son as cousas, cando menos as buscas aparecen!!! O peor do abrigo é que teña manga 3/4, pero é unha monada.

Nada máis que contar, espero os vosos comentarios!!! Criticádeme moito!!! Por certo, nin mirar a miña cara, que apunto estiven de borrala neste post, entre que estaba medio pachucha e de domingo non saio ben en ningunha!!!! Biquiños

100_2688

100_2695

100_2693


9 Comentarios
Categorías: General · Outfit
Etiquetas: · · ·

La noche del Samaín…
Publicado el 1 noviembre 2009 @ 20:42

… la noche de los espíritus y la llegada del nuevo año Celta!!!!

… a noite dos espíritus e a chegada do novo ano Celta!!!!

The_spirits_of_the_Samain_Nigh_by_Eireen

http://eireen.deviantart.com/

samhainda6

Supongo que muchas de mis lectoras sabréis ya lo que es el Samaín, pero por si acaso, adjuntamos informacion. El Samaín es una festividade pagana de origen celta y que etimológicamente significa “final del verano”. La llegada del cristianismo transformó esta celebración en “El día de todos los Santos” y sólo pervivió esta tradición en algunos lugares, dentro de la península ibérica podemos hablar de la zona norte, y dentro de Europa podemos destacar Irlanda como el lugar dónde más destaca esta celebración.

Resulta que nos ha pasado algo muy curioso, nosotros teníamos nuestra propia tradición (vale que el cristianismo medio se la cargara), esta tradición fue exportada a EE.UU. dónde felizmente la transformaron a su antojo y los la exportaron de nuevo. Lo sangrante es que nosotros la estamos aceptando gustosamente, adquiriendo la versión deformada y caricaturizada como nuestra. Pues no, yo Samaín no Jalowin!!!!! Os dejo este enlace, este, este y estesi queréis leer más sobre el tema.

Pues para celebrar el Samaín, el viernes pasado en el lugar de mi empadronamiento, que no dónde vivo, se celebró esta fiesta en la que no faltaron los bollos preñaos, el vino y las castañas. Y también aunque ya algo tarde, un riquísimo bizcocho de yogurt casero hecho por mi mami, hizo acto de presencia… pero muy breve, porque desapareción en unos minutillos!!!!

Lo que no faltaron tampoco fueron las calabazas, que los niños decoraron a su antojo con ayuda de los mayores, e hicieorn incluso unas minicalabazas portátiles (eran ligeritas y tenían un cordón para llevarlas) con una vela dentro. También disfrutaron de lo lindo pintándose la cara y jugando sin descanso.

Para esta ocasión elegí el modelito que veis al cual le tengo un especial cariño. El vestido lo compré hace ya unos añitos cuando una amiga mía montó su propia tienda de ropa de talla grande en Santiago. Por aquel entonces su tienda era una franquicia, que pronto dejó de serlo por los continuos problemas con la empresa. El caso es que me encantó en cuanto lo vi, fué como un fechazo. Me lo probé con los primeros leggins que me compré y me encantó el resultado. Tan raro él, pero tan mono… En mi casa tuvo pocos adeptos, mi abuela cada vez que me lo veía se reía sola. No entendía (ni entiende) como me puedo poner un vestido con ese vuelo en plan globo. Pero a mí me encanta. Mucho he tenído que aguntar con el vestido de mis amores, lo peor en casa (que es dónde duele, que a mi el resto me la trae floja…) y ahora mismo ya llevaba bastante tiempo sin ponérmelo.

Me eché mucha laca, me cardé un poquito el pelo para darle volumen, me maquillé lo mejor que pude (sigo practicando) y lista para celebrar la llegada del año celta!!!! Esta vez os presento a mi mami, toda sport ella que acababa de llegar de trabajar (es cocinera en un centro de mayores) lástima que no tenga fotos del look que le monté la semana pasada para una cena…  Esa si que era una presentación!!!!  Y bueno, a mi sister ya la conocéis, mira que es guapa la jodía, la maquillé muy suavecito para tapar un poquito las imperfecciones e irle enseñándo, que luego siempre dice que no sabe…

Nada más, las novedades van a tener que esperar… A ver si doy publicado algo más por semana!!! Un besito para todas!!!

Supoño que moitas das miñas lectoras sabedes xa o que é o Samaín, pero por se acaso, adxuntamos información. O Samaín é unha festividade pagana de orixen celta e que etimolóxicamente falando significa “final do verán”. A chegada do cristianismo transformou esta celebración no “Día de tódos os Santos” e só perviveu esta tradicións en alguns lugares, dentro da península ibérica podemos falar da zoa norte, e dentro de Europa podemos destacar Irlanda como o lugar ónde máis destaca esta celebración

Resulta que nos pasou algo moi curioso, nos tíñamos a nosa propia tradición (vale que o cristianismo medio que a eliminou), e esta tradición foi exportada ós EE.UU. dónde felizmente a transformaron o seu antollo e nola exportaron de novo. O sangrante é que nos a estamos aceptando gustosamente, adquirindo a versión deformada e caricaturizada como nosa. Pois non, eu Samaín non Jalowin!!!! Deixovos esta ligazón, esta, esta e esta se queredes ler máis sobre o tema.

Pois para celebrar o Samaín, o venres pasado no lugar do meu empadroamento, que non dónde eu vivo, celebrouse esta festa na que non faltaron os bolos preñaos, o viño e as castañas. E tamén aínda que xa algo tarde, un riquísimo biscoito de iogurt caseiro, feito pola miña mami, fixo acto de presencia… pero moi breve, porque desapareceu nuns minutiños!!!!

O que non faltaron tampouco foros as cabazas, que os nenos decoraron o seu antollo e con axuda dos maiore, e fixeron incluso unhas minicabazas portátiles (eran lixeiriñas e tiñan un cordel para levalas) cunha vela dentro. Tamén disfrutaron do lindo pintándose a cara e xogando sen descanso.

Para esta ocasión elexín o modelito que veces ó cal lle teño un cariño especial. O vestido compreino fai uns anos cando unha amiga miña montou a súa propia tenda de roupa de talla grande en Santiago. Por aquel entonces a súa tenda era unha frnaquicia, que pronto deixou de selo polos continuos problemas ca empresa. O caso é que me encantou en canto o vin, foi como un flechazo. Probeino cos meus primeiros leggins e encantoume o resultado. Tan raro él, pero tan mono… Na miña casa tuvo poucos adeptos, miña avoa cada vez que me vía ríase soa. Non entendía (nin entende) como me podo poñer un vestido con ese voo  en plan globo. Pero a min encántame. Moito tiven que aguantar co vestido dos meus amores, o peor na casa ( que é dónde máis doe, que a min o resto traema floxa…) e agora mesmo xa levaba bastante tempo sen poñelo.

Boteime moita laca, cardei un pouco o pelo para dar volumen, maquilleime o mellor que puiden (sigo practicando) e lista para celebrar a chegada do ano celta!!!! Esta vez preséntovos a miña mami, toda sport ela que acababa de chegar de traballar (é cociñeira nun centro de maiores) lástima que non teña fotos do look que lle montei a semá pasada para unha cea… Esa sí que era unha presentación!!!! E bueno, a miña sister xa a coñecedes, mira que é guapa a jodída, maquilleina moi suaviño para tapar un pouco as imperfeccions e irlle ensinando, que logo sempre dí que non sabe…

Nada máis, as novedades van a ter que esperar… A ver se dou publicado algo máis pola semá!!!! Un biquiño para todas!!!

Imagen 207

Imagen 209

Imagen 208

Imagen 210

Imagen 211

Imagen 229

Imagen 293

Imagen 212


9 Comentarios
Categorías: General · Outfit
Etiquetas: · · · ·

Mi último regalo de cumple…
Publicado el 2 septiembre 2009 @ 15:20

… ya ha sido estrenado!! Pues sí, la última pieza del pedido a New Look. Últimamente me da la impresión de que sólo me visto de New Look, ya podían hacerme un regalito o algo parecido no?? Pues sí, como siempre que me pongo algo de New Look pertenece a la colección Inspire (para divas). La verdad es que en la foto me lo hacía un poquito más largo, pero bueno, no pasa nada, es estupendo igualmente. Me lo puse el pasado domingo cuando fuí a comer a casa de mis suegros (fotos en los jardines comunes de su bloque), me apetecía ponérmelo pero hacía muy buen día para ir con tanto negro así que intenté alegrar lo máximo posible el look. Para alegrarlo, mis “clips” para el pelo, de mis últimas adquisiciones en Primark (me encantannn!!!!) y mucho mucho turquesa. La verdad es que se me olvidó que tengo unas bailarinas con el mismo print y color que el bolso (oops!!), es lo que pasa cuando tienes poca memoria y los zapatos en distintos armarios… Pero bueno, así estrené mis bailarinas de Primark de 3 euros!!!

Después de la comida, por la tarde, nos fuimos a pasear por el paseo marítimo, la playa y en general por la ciudad adelante, opté por ponerme otras bailarinas porque tenía miedo que al ser el primer día que las ponía me hicieran daño. Resulta que las que me puse eran de cuadros blancos y negros, de Primark, me las había puesto un día o dos, y efectivamente me fueron cómodas para el paseo, pero cual fue  mi sorpresa cuando llego a casa y las miro (se me descolocaran las plantillas) me las encuentro en este penoso estado. Sin duda es mi récord en “pulirme” unas bailarinas. Como cuando me las puse estaban intactas (las veces que me las puse fuera para coger el coche y poco más) estimo que me he pulido las bailarinas en 4 horas!!!! La cosa más ruín que me compré nunca (no sé si esta expresión se usa en español, sorry). En fin, el resultado son unas bailarinas de temporada recicladas como zapatillas de andar por casa ( es que me dá una rabia tirarlas..) por lo menos hasta que haga frío!!!

Bueno, que os parece el look?? Estoy con sentimientos encontrados, quiero que siga el buen tiempo pero también quiero que venga el frío, os pasa lo mismo??? Yo es que no soy mucho de playa, me gusta pero unos días al año me son suficientes. Para nada soy de las que van todos los días, además me gusta coger color pero no estar morena. Me gusta ser blanquita aunque no como la leche. Me recuerda al “lagom” sueco (en su justa medida) del que un día nos habló Démo pero del que no encuentro la entrada. Pues eso, me gusta estar morena en su justa medida. Como me lío por dios!!! Espero que os guste!!

… xa foi estreado!! Pois sí, a última peza do pedido a New Look. Últimamente dame a impresión de que só me visto de New Look, xa me podian facer un regaliño ou algo semellante non?? Pois sí, como sempre que me poño algo de New Look, pertence á colección Inspire (para divas). A verdade é que na foto facíao máis longo, pero bueno, non pasa nda, é estupendo igualmente. Puxeno o pasado dmingo cando fun comer a casa dos meus sogros (fotos nos xardíns comúns do seu blogque), apetecíame poñelo pero facía moi bó día para ir con tanto negro así que intentei alegrar o máximo posible o look. Para alegralo, os meus “clips” para o pelo, das miñas últimas adquisicións en Primark, (encántanme!!!!) e moito, moito turquesa. A verdade é que olvidouseme que teño unhas bailarinas co mesmo print e a mesma cor que o bolso (oops!!), é o que pasa cando tes pouca memoria e os zapatos en distintos armarios… Pero bueno, así esteei as miñas bailarinas de Primark de 3 euros!!!

Despois da comida, pola tarde, fomonos pasear polo paseo marítimo, a plaia e en xeral pola cidade adiante, optei por poñerme outras bailarinas porque tiña medo que o ser o primeiro día que as poñía me fixeran dano. Resulta que as que puxen eran de cadros blancos e negros, de Primark, puxeraas só un día ou dous, e efectivamente foronme cómodas para o paseo, pero cal foi a miña sorpresa cando chego á casa e miroas (descolocáranseme as plantillas) e atopoas neste penoso estado. Sen dúbida é o meu record en “pulirme” unhas bailarinas. Como cando as puxen estaban intactas (as veces que as puxen fora para coller o coche e pouco máis) estimo que me pulín as bailarinas en 4 horas!!! A cousa máis ruín que comprei na vida. En fin, o resultado son unhas bailarinas de tempada recicladas como zapatillas de andar pola casa ( e que me dá rabia tiralas…) polo menos ata que faga frío!!!

Bueno, que vos parece o look??? Estou con sentimentos atopados, quero que siga o bó tempo pero tamén quero que veña o frío, pasavos o mesmo??? Eu e que non son moito de praia, gustame pero uns días ó ano sonme suficientes. Para nada son das que van todos os días, ademáis gustame coller color pero non estar morena. Gustame ser blanquiña aínda que non coma o leite. Recordame o “lagon” sueco (en su justa medida) do que un día nos falou Démo pero do que non atopo a entrada. Pois iso, gustame estar morena na súa xusta medida. Como me lío por deus!!! Espero que vos guste!!!

100_1806

100_1808

100_1813

100_1816

100_1817

100_1818

100_1810

100_1857

100_1859


8 Comentarios
Categorías: General · Outfit
Etiquetas: · · · ·

Mi última gran compra…
Publicado el 31 agosto 2009 @ 15:14

… en Primark!!! No quiero decir que no vaya a comprar nunca más en Primark, nada más lejos de la realidad, me refiero a que esto es lo último que me he comprado allí. Resulta que el jueves pasado tenía mono de comprarme algo pero… el presupuesto no está ni estaba para irse de tiendas. Como lo solucioné?? Yéndome a Primark. Allí me gasté unos 30 € y me compré bastantes cosillas, me quedé súper satisfecha y feliz con mis compras.

Me compré diademas, horquillas, broches… 1 bolso azul marino (que sale en el post anterior) unas bailarinas por 3€, un foulard por 1€… y este vestido!!!!!!!! Allí estaba el pobre entre las últimas cosas de rebajas con un cartel de 3€ y nadie se lo llevaba. Yo pasé por allí varias veces, me lo miré todo en busca de algo que cediera y me pudiese poner… y no encontraba nada. De mala leche ya por ver tantas cosas baratísimas (faldas a 2€ por dioooooooos) y no poderme comprar nada me fijé otra vez en el dichoso vestido. Pensé, no me va a servir pero me lo llevo porque a lo mejor lo apaño para hacer una falda, sino pues se lo doy a alguien. Pero mis queridas amigas, divas y fabulosas, me servía!!!!!!!!!!!!!!!!!! Lo estrené con una camiseta blanca por debajo y sin leggins y me encantó el resultado pero… me manché antes de sacar las fotos. Por la tarde/noche adapté el look a como lo véis en las fotos, ya hacía más frío así que los leggins se hicieron súper necesarios. Es un look muy negro pero bueno, se mejorará en siguientes ocasiones. Que os parece????

… en Primark!!! Non quero decir que non vaia comprar nunca máis en Primark, nada máis lonxe da realidade, refírome a que esto é o último que comprei alí. Resulta que o xoves pasado tiña mono de comprarme algo pero.. o presupostos non está nin estaba para irse de tendas. Como o solucioneis?? Indo a Primark. Alí gastei uns 30€ e compreime bastantes cousiñas, quedeime súper satisfeita e feliz coas miñas compras.

Compreime diademas, prendedores, broches… 1 bolso azul marino ( que sae no post anterior) unhas bailarinas por 3 €, un foulard por 1€… e este vestido!!! Alí estaba o pobre entre as últimas cousas de rebaixas cun cartel de 3€ e nadie o levaba. Eu pasei por alí varias veces, mirei todo en busca de algo que cedera e puidese poñer… e non atopaba nada. De mala ostia xa por ver tantas cousas baratísimas (faldas 2€ por deusssss) e non poderme comprar nada fixeime de novo no dichoso vestido. Pensei, non me vai servir pero levoo porque o mellor douno apañado para facer unha falda, senon pois doullo a alguén. Pero miñas queridas amigas, divas e fabulosas, servíame!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Esteeino cunha camiseta blanca por baixo e sen leggisn e encantoume o resultado pero… mancheime antes de sacar as fotos. Pola tarde/noite adaptei o look a como veces nas fotos, xa facía máis frío así que os leggins fixéronse súper necesarios. É un look moi negro pero bueno, mellorarase en seguintes ocasións. Que vos parece?????

100_1698

100_1699

100_1701

100_1702

100_1707


3 Comentarios
Categorías: General · Outfit
Etiquetas: · · · · ·

A grandes males…
Publicado el 27 agosto 2009 @ 14:08

… grandes remedios. Hoy os enseño la camisa que compré y que casi no me cierra. Se supone que es una camisa larguita, con el cinturón en la cadera, pero… los dos últimos botones no me abrochan a no ser que meta la barriga y deje de respirar, encuanto respire de nuevo, reviento los botones!!! Solución, la que véis, ponerla más arriba, en la cintura, y llevarla abierta. Que os parece la solución??? A mí me gusta.

Bueno, ayer no posteé nada, y este es el último look que me queda disponible. Esta semana me la estoy pasando en casa recogiendola y preparándola para pintar!! Aún no empecé a pintar, pero todo se andará. Entre tanto medio monté un zapatero, aunque necesité ayuda del “experto” ya que no me dejaba el maquinillo de atornillar y yo sóla no era capaz. Luego llega él todo chulo con el maquinillo y lo monta en un periquete. GRRRR.

Este finde me voy de paseo al norte del norte asi que  tengo que preparar modelito nuevo para la ocasión. El domingo lo pongo. Siento ser tan breve pero el trabajo doméstico me quita la inspiración. Nos vemos pronto!!!

… grandes remedios. Hoxe amosovos a camisa que comprei e que case non me pecha. Suponse que é unha camisa longa, co cinto na cadera, pero… os dóus últimos botóns non me pechan, a non ser que meta a barriga e deixe de respirar, pero eso sí, en canto respire de novo, revento os botóns!!!! Solución, a que vedes, poñela máis arriba, na cintura, e levala aberta. Que vos parece a solución??? A min gustame.

Onte non posteei nada, e este é o último look que me queda dispoñible. Esta semá pasoa na casa regollendoa e preparandoa para pintar!! Aínda non empecei a pintar pero todo se andará. Entre tanto medio montei un zapateiro, aínda que necesitei axuda do “experto” xa que non me deixaba o maquinillo de deparafusar e eu soa non era quen de facelo. Despois chegou él todo chulo co maquinillo e montouno nun periquete. GRRRR.

Este finde vou de paseo ó norte do norte, asi que teño que preparar modelito novo para a ocasión. O domingo poñoo. Sinto ser tan breve pero o traballo doméstico quitame a inspiración. Vémonos axiña!!!

100_1696

100_1697

100_1689

100_1692


1 Comentario
Categorías: General · Outfit
Etiquetas: · ·