Una cazadora biker…
Publicado el 26 abril, 2010 @ 22:37

… Dos looks!!!

De como ir de niña buena y de malota con la misma cazadora. De eso podría hablaros, pero mejor que lo veáis.

Esto no se piensa, surge. Te levantas y quieres ser mala, escuchar música estridente a todo volumen y que la gente te mire con cara de desaprobación.

Te levantas y estás coqueta, simpática, sexy. El negro siempre es un acierto. Por qué no aquel vestido de lacito de raso con un cinturón? Hecho, zapatito de niña buena y cazadora biker para dar el puntito de “princesa sí, pero rebelde”.

Dos días con sus historias y sus vivencias, pero una sóla persona.

Quién dice que tengo que tener un estilo definido? Quién decide qué es lo que pega conmigo? YO.

Y yo… como buena gallega… tengo días…


14 comentarios
Categorías: General · Outfit
Etiquetas: · · · · · · ·

El morado…
Publicado el 1 diciembre, 2009 @ 23:30

… siempre vuelve a mi lado!!!! Me encanta!!! Me veo bien con él, me gusta como combina con negro, con vaquero, con azul marino… El año pasado me dió una especie de friebre con este color (y me compré unas cuantas cosillas verdad Cris??) creo que de repente empecé a verlo todo con un filtro morado como los gatos. Y claro, el año pasado se llevaba muchísimo, y aunque este año ya no es tanto el furor, yo sigo a lo mío como de costumbre.

Siento mucho muchísimo tener el blog tan abandonado, pero es que no me dá el tiempo para nada. Y además hace un frío que pela!!! Igual no admitís el frío como excusa, pero por ello me voy a explicar… Yo vivo en un piso con unos cuantos años a sus espaldas, que no tiene calefacción y con una instalación eléctrica precaria en la que Mr E no me deja poner un radiador (o un calefactor o algo) en la habitación de los ordenadores porque dice que esa habitación ya soporta mucha carga eléctrica. Así que ahora en invierno cada vez que me vengo al ordenador me congelo. Muchas veces me cogo el portátil y me voy al salón o la cama, pero claro, para publicar necesito mi pc, dónde tengo el cable de la cam, los programas que me hacen falta a veces para las fotos etc… Y claro, pos me tengo que venir para aquí!!! Y me pelo de frío!!!! Pero bueno en general es que llego cansada a casa, con poco tiempo y con muchas ganas de meterme en cama!!! Además hasta ahora que he cobrado mi primer sueldo y me he podido comprar unas cosillas, mis looks no eran gran cosa a diario (con zapatillas tipo converse casi a diario) y ni me sacaba fotos. Además a veces pienso en quitarme unas fotos, pero en el tiempo que tarda en venir Mr E de trabajar no me resisto y me pongo el pijama y la bata de casa!!! Un desastre vamos!! De todas formas que sepáis que leo vuestros blogs regularmente aunque no esté comentando demasiado por no decir nada.Bueno, intentaré publicar algo más y que no se que lleve las palabras el viento (al menos dos post a la semana!!!).

El look de hoy, es muy parecido a uno que ya publiqué en verano, pero esta vez adaptado al invierno, medias de lana incluídas, no sé si merece mucho comentario. Mi querido color morado predominando el conjunto, con esta camiseta? de Kiabi del año pasado. El cardigan algo escaso es de Primark, es el primero que compré allí y es una talla 44,  error de principiante ya que suelen tener talla 46 que me queda un poco mejor. Aunque bueno, creo que así abotonado dá algo el pego no??? Y con vestidos y cosas así queda muy mono casi como si fuera una torerita!!! La falda es de New Look, la de siempre, que anda que no le saco yo partido a la faldita… Y para mi gusto los collares rematan y completan el look fantásticamente ya que sin ellos la ropa queda muy sosa, al menos a mi parecer.

Y noticas noticas frescas!!! Me he comprado alguna ropita nueva, me pasé el sábado por Kiabi a mirar y me compré mil cosas, tantas que ya por este mes no me voy a comprar nada más. Un vestido marrón de punto (para la próxima entrada), un maxi jersey morado, una túnica con estampado turquesa, dos pantalones, un cardigan negro larguito y varias camisetas y polos básicos. Y bueno, ayer también me pasé por Primark porque necesitaba unas medias turquesa para estrenar el vestido marrón, y acabaron cayendo algunas cosillas más (sobre todo medias!!!) pero no llegó la sangre al río que Primark es muy económico. Por cierto, también me compré unos sujes, a los cuales no les había dado aún una oportunidad (me parecían todos muy pequeños) pero tras una conversación con Ana me esforcé más en mirar tallas y he encontrado mi talla (40 D, que equivaldría a una 105 copa D) y de momento estoy muy contenta, los tirantes son tipo biquini, por lo que no se retuercen y son muy cómodos y ni me aprietan ni nada y recogen genial, y vamos… que me han costado 5 euros!!!

Y por hoy nada más, me reservo más detalles para el siguiente post, o no tendré ya nada que contar!!! Muchos besitos a tod@s y gracias por estar ahí!!!

… sempre volve ó meu carón!!! Encántame!!! Véxome ben con él, gustame como combina co negro, co vaquero, co azul mariño… O ano pasado deume unha especie de febre con esta cor ( e compreime unhas cantas cousiñas verdade Cris??) penso que de repente comecei a velo todo cun filtro morado coma os gatos. E claro, o ano pasado levábase moitísimo, e aínda que este ano xa non é tanto o furor, eu sego ó meu como de costume.

Sento moitísimo ter o blog tan abandoado, pero e que o tempo non me dá para nada. E ademáis fai un frío que pela!!! Se cadra non admitides o frío como excusa, pero por elo voume explicar… Eu vivo nun piso cuns cantos anos ás súas costas, que non ten calefacción e cunha instalación eléctrica precaria na que Mr E non me deixa poñer un radiador (ou calefactor ou algo) na habitación dos ordenadores porque dí que esa habitación xa soporta moita carga eléctrica. Así que agora no inverno cada vez que me veño ó ordenador conxélome. Moitas veces collome o portátil e voume para o salón ou á cama, pero claro, para publicar preciso o meu pc, dónde teño o cable da cam, os programas que me fan falta ás veces para as fotos etc… E claro, pois teñome que vir para aquí!!! E pélome de frío!!! Pero bueno, en xeral é que chego á casa cansa, con pouco tempo e con moitas gañas de meterme na cama!!! Ademáis ata o de agora que cobrei o meu primeiro soldo e me puiden comprar unhas cousiñas, os meus looks non eran gran cousa a diario (con zapatillas tipo converse case a diario) e nin me sacaba fotos. Ademáis ás veces penso en quitarme unhas fotos, pero no tempo que tarda en vir Mr E de traballar non me resistoe póñome o pixama e a bata de casa!!! Un desastre vamos!!! De todas formas que sepádes que leo os vosos blogs regularmente aínda que non esté comentando demasiado, por non decir nada. Bueno, tentarei publicar algo máis e que non se leve as palabras o vento (a lo menos dous post por semá!!!).

O look de hoxe, é moi parecido a ún que xa publiquei no verán, pero esta vez adaptado ó inverno, medias de lá incluídas, non sei se merece moito comentario. A miña querida cor morada predominando o conxunto, con esta camiseta? de Kiabi do ano pasado. O cárdigan algo escaso é de Primark, o primeiro que comprei alí e é unha talla 44, error de principiante xa que soen ter a talla 46 que me queda un pouco mellor. Aínda que bueno, penso que así abotoado dá o pego non??? E con vestido e cousas así queda moi mono, case como se fora unha torerita!!! A falda é de New Look, a de sempre, que anda que non lle saco eu partido a saia… E para o meu gusto os colares rematan e completan o look fantásticamente xa que sen eles a roupa queda moi sosa, a lo menos ó meu parecer.

E noticias frescas!!! Compreime algunha roupiña nova, paseime o sábado por Kiabi a mirar e compreime mil cousas, tantas que por este mes non me vou comprar nada máis. Un vestido marrón de punto (para a próxima entrada), un maxi xersei morado, unha túnica con estampado turquesa, dous pantalóns, un cardigan negro longuiño e varias camisetas e polos básicos. E bueno, onte tamén me pasei por Primark porque precisaba unhas medias turquesa para estrear o vestido marrón e acabaron caendo algunhas cousiñas máis (sobretodo medias!!!) pero non chegou a sangue o río que Primark é moi económico. Por certo, tamén merquei uns suxes, ós cales non lles dera unha oportunidade (parecíanme moi pequenos) pero tras unha conversa con Ana esporceime en mirar máis talla e atopei a miña (40D, que equivale a unha 105 copa D) e de momento estou moi contenta, os tirantes son tipo biquini, polo que non se retorcen e son moi cómodos e nin apretan nin nada, e recollen xenial, e vaoms… que me costaron 5 euros!!!

E por hoxe nada máis, reservome máis detalles para o seguínte post, ou non terei nada que contar!!! Moitos biquiños a tod@s e gracias por estar ahí!!!

100_2713

100_2709

100_2731

100_2734

100_2742


7 comentarios
Categorías: General · Outfit
Etiquetas: · · ·

La noche del Samaín…
Publicado el 1 noviembre, 2009 @ 20:42

… la noche de los espíritus y la llegada del nuevo año Celta!!!!

… a noite dos espíritus e a chegada do novo ano Celta!!!!

The_spirits_of_the_Samain_Nigh_by_Eireen

http://eireen.deviantart.com/

samhainda6

Supongo que muchas de mis lectoras sabréis ya lo que es el Samaín, pero por si acaso, adjuntamos informacion. El Samaín es una festividade pagana de origen celta y que etimológicamente significa “final del verano”. La llegada del cristianismo transformó esta celebración en “El día de todos los Santos” y sólo pervivió esta tradición en algunos lugares, dentro de la península ibérica podemos hablar de la zona norte, y dentro de Europa podemos destacar Irlanda como el lugar dónde más destaca esta celebración.

Resulta que nos ha pasado algo muy curioso, nosotros teníamos nuestra propia tradición (vale que el cristianismo medio se la cargara), esta tradición fue exportada a EE.UU. dónde felizmente la transformaron a su antojo y los la exportaron de nuevo. Lo sangrante es que nosotros la estamos aceptando gustosamente, adquiriendo la versión deformada y caricaturizada como nuestra. Pues no, yo Samaín no Jalowin!!!!! Os dejo este enlace, este, este y estesi queréis leer más sobre el tema.

Pues para celebrar el Samaín, el viernes pasado en el lugar de mi empadronamiento, que no dónde vivo, se celebró esta fiesta en la que no faltaron los bollos preñaos, el vino y las castañas. Y también aunque ya algo tarde, un riquísimo bizcocho de yogurt casero hecho por mi mami, hizo acto de presencia… pero muy breve, porque desapareción en unos minutillos!!!!

Lo que no faltaron tampoco fueron las calabazas, que los niños decoraron a su antojo con ayuda de los mayores, e hicieorn incluso unas minicalabazas portátiles (eran ligeritas y tenían un cordón para llevarlas) con una vela dentro. También disfrutaron de lo lindo pintándose la cara y jugando sin descanso.

Para esta ocasión elegí el modelito que veis al cual le tengo un especial cariño. El vestido lo compré hace ya unos añitos cuando una amiga mía montó su propia tienda de ropa de talla grande en Santiago. Por aquel entonces su tienda era una franquicia, que pronto dejó de serlo por los continuos problemas con la empresa. El caso es que me encantó en cuanto lo vi, fué como un fechazo. Me lo probé con los primeros leggins que me compré y me encantó el resultado. Tan raro él, pero tan mono… En mi casa tuvo pocos adeptos, mi abuela cada vez que me lo veía se reía sola. No entendía (ni entiende) como me puedo poner un vestido con ese vuelo en plan globo. Pero a mí me encanta. Mucho he tenído que aguntar con el vestido de mis amores, lo peor en casa (que es dónde duele, que a mi el resto me la trae floja…) y ahora mismo ya llevaba bastante tiempo sin ponérmelo.

Me eché mucha laca, me cardé un poquito el pelo para darle volumen, me maquillé lo mejor que pude (sigo practicando) y lista para celebrar la llegada del año celta!!!! Esta vez os presento a mi mami, toda sport ella que acababa de llegar de trabajar (es cocinera en un centro de mayores) lástima que no tenga fotos del look que le monté la semana pasada para una cena…  Esa si que era una presentación!!!!  Y bueno, a mi sister ya la conocéis, mira que es guapa la jodía, la maquillé muy suavecito para tapar un poquito las imperfecciones e irle enseñándo, que luego siempre dice que no sabe…

Nada más, las novedades van a tener que esperar… A ver si doy publicado algo más por semana!!! Un besito para todas!!!

Supoño que moitas das miñas lectoras sabedes xa o que é o Samaín, pero por se acaso, adxuntamos información. O Samaín é unha festividade pagana de orixen celta e que etimolóxicamente falando significa “final do verán”. A chegada do cristianismo transformou esta celebración no “Día de tódos os Santos” e só perviveu esta tradicións en alguns lugares, dentro da península ibérica podemos falar da zoa norte, e dentro de Europa podemos destacar Irlanda como o lugar ónde máis destaca esta celebración

Resulta que nos pasou algo moi curioso, nos tíñamos a nosa propia tradición (vale que o cristianismo medio que a eliminou), e esta tradición foi exportada ós EE.UU. dónde felizmente a transformaron o seu antollo e nola exportaron de novo. O sangrante é que nos a estamos aceptando gustosamente, adquirindo a versión deformada e caricaturizada como nosa. Pois non, eu Samaín non Jalowin!!!! Deixovos esta ligazón, esta, esta e esta se queredes ler máis sobre o tema.

Pois para celebrar o Samaín, o venres pasado no lugar do meu empadroamento, que non dónde eu vivo, celebrouse esta festa na que non faltaron os bolos preñaos, o viño e as castañas. E tamén aínda que xa algo tarde, un riquísimo biscoito de iogurt caseiro, feito pola miña mami, fixo acto de presencia… pero moi breve, porque desapareceu nuns minutiños!!!!

O que non faltaron tampouco foros as cabazas, que os nenos decoraron o seu antollo e con axuda dos maiore, e fixeron incluso unhas minicabazas portátiles (eran lixeiriñas e tiñan un cordel para levalas) cunha vela dentro. Tamén disfrutaron do lindo pintándose a cara e xogando sen descanso.

Para esta ocasión elexín o modelito que veces ó cal lle teño un cariño especial. O vestido compreino fai uns anos cando unha amiga miña montou a súa propia tenda de roupa de talla grande en Santiago. Por aquel entonces a súa tenda era unha frnaquicia, que pronto deixou de selo polos continuos problemas ca empresa. O caso é que me encantou en canto o vin, foi como un flechazo. Probeino cos meus primeiros leggins e encantoume o resultado. Tan raro él, pero tan mono… Na miña casa tuvo poucos adeptos, miña avoa cada vez que me vía ríase soa. Non entendía (nin entende) como me podo poñer un vestido con ese voo  en plan globo. Pero a min encántame. Moito tiven que aguantar co vestido dos meus amores, o peor na casa ( que é dónde máis doe, que a min o resto traema floxa…) e agora mesmo xa levaba bastante tempo sen poñelo.

Boteime moita laca, cardei un pouco o pelo para dar volumen, maquilleime o mellor que puiden (sigo practicando) e lista para celebrar a chegada do ano celta!!!! Esta vez preséntovos a miña mami, toda sport ela que acababa de chegar de traballar (é cociñeira nun centro de maiores) lástima que non teña fotos do look que lle montei a semá pasada para unha cea… Esa sí que era unha presentación!!!! E bueno, a miña sister xa a coñecedes, mira que é guapa a jodída, maquilleina moi suaviño para tapar un pouco as imperfeccions e irlle ensinando, que logo sempre dí que non sabe…

Nada máis, as novedades van a ter que esperar… A ver se dou publicado algo máis pola semá!!!! Un biquiño para todas!!!

Imagen 207

Imagen 209

Imagen 208

Imagen 210

Imagen 211

Imagen 229

Imagen 293

Imagen 212


9 comentarios
Categorías: General · Outfit
Etiquetas: · · · ·