Robando ideas…
Publicado el 15 octubre 2009 @ 17:35

… de B*!!! Pues sí, el mismo día en que ella publicó la entrada que os enlazo, yo pensé que tenía que hacer algo parecido!!  Vale que sólo me he quedado con la parte inferior, pero para eso es una inspiración y no un plagio!!!

Estos pantalores son de H&M BiB de hace un par de años por lo menos. En la percha venían así, remangaditos, y aunque a mí me pareció buena idea y me los compré tal cual, cuando descubrí que ni estaban cosidos ni nada, los estiré hasta abajo y la mayor parte de las veces me los puse largos. Que se le va a hacer, una no siempre tuvo esta vena fashion!!! Ahora la verdad es que están gastadísimos, no sé si a vosotras (sobretodo me refiero a las divas) os pasa, pero yo gasto todos los pantalones por la entrepierna, estos muslámenes tenían que tener alguna desventaja!!! Con la madre tan apañá que tengo voy prolongándoles la vida útil a los vaqueros echandoles piezas en dicha zona, pero bueno, estos ya están a punto de jubilarse. He de decir, que de todos modos, los vaqueros de H&M me suelen durar bastante ( más les vale porque cuestan casi siempre 40€!!), aunque tampoco es que tenga yo gran experiencia probando vaqueros.  Una diva para encontrar vaqueros muchas veces se vé más limitada y acaba encontrando sólo vaqueros “marca blanca” de China, Portugal o vete tú a saber dónde. Pero bueno, yo he probado los de H&M y los de Kiabi, y de momento recomiendo los dos, aunque suelen ser más monos los de H&M y pelín más resistentes. Vosotras que opináis???

No sé si hice bien incorporando la pañueleta a modo de cinturón, pero al verla allí solita y abandonada me dió por ahí. La compré en Penneys (Primark en Irlanda) porque me encantó desde el primer momento. Además pensé que quedaría genial en el pelo al tener una caída tan chula (es como de raso) pero lo cierto es que hasta este día no me la puse nunca!! Soy un desastre…

El resto no tiene más misterio, la camiseta gris se supone que es como un minivestido de llevar con leggins, pero como que a mí me marca mucho y lo pongo como camiseta normal, es de H&M de hace tiempo, tiene unos botones en las mangas que no se aprecian en las fotos y es muy cuca, aunque esta vez está tapada. Del chalequito ya os hablé una vez, podéis verlo en el enlace de la etiqueta.

Os pongo una foto que muestra que sí que tengo el pelo corto!!! Todas decís que no es para tanto, pero aquí se ve que casi no tengo ni para una coleta!!!!

Hoy voy a tomar algo por la tarde con unas amigas, y tengo muchas ganas de ponerme mu mona, que tiemble la ciudad!!! Además se prevé nueva fotógrafa para hoy, y falta me hace porque me estoy quedándo sin looks que poner!!!

Besitos!!

… de B*!!! Pois sí, o mesmo día que ela publicou a entrada que vos enlazo eu pensei que tiña que facer algo parecido!! Vale que só me quedei coa parte inferior, pero para eso é unha inspiración e non un plaxio!!!

Estos pantalóns son de H&M BiB de fai un par de anos polo menos. Na percha viñan así, remangados e aínda que a min pareceume unha boa idea e os comprei tal cal, cando descubrín que nin estában cosidos nin nada, estireinos ata a abaixo e a maior parte das veces púxenos longos. Que se lle vai facer, unha non sempre tivo esta vena fashion!!! Agora a verdade é que están gastadísimos, non sei se a vós vos pasa (sobretodo refírome ás divas), pero eu gasto todos os pantalons pola entreperna, estos muslámens tiñan que ter algunha desvantaxe!!! Coa nai tan apañá que teño vou prolongándolles a vida útil ós vaqueiros botándolles pezas en dita zoa, pero bueno, estos xa están a punto de xubilarse. Hei de dicir, que de todos modos, os vaqueros de H&M soenme durar bastante (máis lles vale porque costan case sempre 40€!!), aínda que tampouco é que teña eu grande experiencia probando vaqueiros. Unha diva para encontrar vaqueiros moitas veces vese máis limitada e acaba atopando só vaqueiros “marca blanca” de China, Portugal, ou vai tí saber dónde. Pero bueno, eu probei os de H&M e os de Kiabi, e de momento recomendo os dous, aínda que soen ser máis monos os de H&M e pelín máis resistentes. Vos que opinades???

Non sei se fixen ben incorporando o pano a modo de cinturón, pero ó vela alí soiña e abandoada deume por ahí. Compreina en Penneys (Primark en Irlanda) porque me encantou dende o primeiro momento. Ademáis pensei que quedaría xenial no pelo ó ter unha caída tan chula (é como de raso) pero o certo é que ata este día non a puxera nunca!! Son un desastre…

O resto non ten máis misterio, a camiseta gris suponse que é como un minivestido de levar con leggins, pero como que a min me marcamoito e poñoo como camiseta normal, é de H&M de fai tempo, e ten uns botóns nas manga que non se aprencian nas fotos e é moi cuquiña, aínda que esta vez está tapada. Do chalequiño xa vos falei unha vez, podedes velo no enlace da etiqueta.

Poñovos unha foto que ensina que sí teño o pelo corto!!! Todas decides que non é para tanto pero aquí véseme que case non teño nin para unha coleta!!!

Hoxe vou tomar algo pola tarde cunhas amigas, e teño moitas ganas de poñerme mona, que temble a cidade!!! Ademáis prevese nova fotógrafa para hoxe, e falta me fai porque me estou quedando sen looks que poñer!!!

Biquiños

100_2217

100_2220

100_2233

100_2234

100_2231

Sorteo

Recuerda que aún estás a tiempo de participar en el sorteo de LGP hasta el día 20 de Octubre , pincha en la imagen para ir al sorteo.

Recorda que aínda estás a tempo de participar no sorteo LGP ata o día 20 de Outubro, pincha na imaxe para ir ó sorteo.


¿Quieres recibir cada post nuevo por e-mail? ¡Suscríbete!


11 Comentarios
Categorías: General · Mis Looks
Etiquetas: · · ·


Inspire - 468x60
ES Mens 468x60


Corte de pelo…
Publicado el 29 septiembre 2009 @ 15:48

y maquillaje!!! La idea rondaba mi cabeza desde hace algún tiempo. No sabía que hacer con mi pelo. Si hacía calor no podía más que recogermelo en un moño, y para llevarlo suelto tenía que plancharlo algo, al natural estaba quedando un poco asilvestrado. A mí me tarda mucho en crecer el pelo, tardé muchisísimo en conseguir melenita y aunque en junio ya había quedado sustancialmente menguada, seguía sin atreverme con un corte más bestia. Lo fuí dejando porque no tenía un duro. Resulta que el viernes pasado me fuí a casa de mi madre y abuelos a ayudarles con unas tareas del campo (estar en el paro es lo que tiene, que no puedes decir que no) y fuí gratificada por mi abuela con un billetito de esos marrones y amarillentos. Hasta ahí bien, me compraría algún trapito. Nada de cortarse el pelo ronda mi cabeza. Nos vamos a casa de mi madre, nos dan las 3, las 4, y mi madre suelta un, “tengo que ir a cortarme el pelo”, a lo que mi hermana replica “yo también” y yo digo, “pues yo también tengo, pero como no sé cómo pos no será hoy”. Nos vamos a la peluquería D’Caro, de una amiga que desde hace un tiempo tiene su propia peluquería.

Una vez allí el hormigueo me recorría el cuerpo y entre sí y no me salió un: “que me propones???” Ufff la cagamos!!! Caro me propuso un cambio de color, a lo que accedí a medias. Descartamos el cambio de color total porque el tono que tengo ahora (medio mío medio baño de color) me gusta, y lo dejamos en unas mechas de un marrón cobrizo interesante… Me propuso también cortarlo por detrás más que por delante para que el choque de cortarlo no fuera tan fuerte, y capearlo bastante para que mi pelo ondulado quedara perfecto sin tener que hacer nada. Genial. En cuanto empezó a cortar la adrenalina se apoderó de mí y le dije, “¡Corta más!”, y cortó algo más. Y este es el resultado. Me encanta!!! Y aún estoy pensando que pa’la próxima me lo corto aún más!!!! Siento que las fotos no tengan una grandísima calidad, pero están hechas a prisa porque me tenía que arreglar para ir a la cena con los ex compis de clase que me han acompañado estos dos últimos años. Ya estaba vestida, pero aún tenía que maquillarme!!!

Para la ropa, empecé como el otro día, por las medias. Aunque esta vez el resultado fué menos espectacular. Pero bueno, fuí cómoda. Lo peor es que en las fotos no se aprecia el gris de las medias de Primark. Me las sacaron después de la cena, había poca luz, y ya teníamos unas copillas… Lo que más me gusta es la combinación del cardigan turquesa con las bailarinas turquesa. El cardigan me lo compró mi madre el día que fuimos a Primark. Se compró una igual para ella, me encanta el color!!! Sé que no es el que más me favorece, pero es tan bonito…

Para el maquillaje, sigo experimentando. Esta vez opté por algo más clarito, color vainilla en el párpado móvil y banana turquesa. Me hace falta un kit de brochas ya!!! Que con las birrias que tengo me vuelvo loca. No salen las cosas como quiero y no van bien. Sigo experimentando. Y sigo con la lista de cosas Deliplus pendiente. En fin…

Por cierto amigas blogueriles, si quereis podéis conocer a Mr E aquí, vestido de indio!!! También salen mis bien queridos cuñados y mi queridísima suegra, guapísima como siempre, y que hoy en día sigue prácticamente igual. Vamos, prácticamente mi familia política al completo!!!

Hoy tengo el día inspirado, Mr E encontró trabajo ( y a mí no me llama ni el Tato) y empieza el jueves. Y como celebración “tirando la casa por la ventana” nos vamos a ir a tomar un café por tarde. A ver que me pongo. Tener tengo ganas de recuperar algo que ya no me ponga. Por cierto, tengo unos botines de tachuelas por algún lado, de hace unos cuantos años, perfectos para esta temporada. Besitos!!!!

*** Y yo que soy medio tonta, me acabo de dar cuenta de que tengo fotos de un look pendientes de colgar y llevo varios días pensando que no tengo looks para colgar!!!!

… e maquillaxe!!! A idea rondaba a miña cabeza dende fai algún tempo. Non sabía qué facer co meu pelo. Se facía calor non podía máis que recollelo nun moño, e para levalo solto tiña que planchalo algo, ó natural quedaba un pouco asilvestrado. A min tárdame un lote en medrar o pelo, tardei moitísimo en conseguir melena e aínda que en xuño xa quedara sustancialmente menguada, seguía sen atreverme con un corte máis bestia. Funo deixando porque non tiña un peso. Resulta que o venres pasado funme a casa de miña nai e avós para axudarlles con tareas do co campo (estar no paro é o que ten, que non podes dicir que non) e fun gratificada pola miña avoa cun billete deses marróns e amarillentos. Hasta ahí ben, compraríame algún trapiño. Nada de cortar o pelo ronda a miña cabeza. Vámonos a casa de miña nai, dannos as 3, as 4, e miña nai solta un, “teño que ir cortar o pelo” ó que miña irmá replica “eu tamén” e digo eu “pois eu tamén teño, pero como non sei cómo pois non será hoxe”. Vámonos á perruquería D’Caro, dunha amiga que dende fai un tempo ten a súa propia perruquería..

Unha vez alí o formigueo recorríame o corpo e entre sí e non salíume un: “qué me propós???” Ufff Cagámola!!! Caro propuxo un cambio de cor, ó que accedín a medias. Descartamos o cambio de cor total porque o tono que teño agora (medio meu medio baño de cor) gustame, e deixámolo nunhas mechas dun marrón cobrizo interesante… Propúxome tamén cortálo  por detrás máis que por diante para que o choque de cortalo non fora tan forte, e capealo bastante para que o meu pelo ondulado quedara perfecto sen ter que facer nada. Xenial. En canto empezou a cortar a adrenalina apoderouse de min e díxenlle, “¡Corta máis!”, e cortou algo máis. Éste é o resultado. Encántame!!! E aínda estou pensando que pa’ próxima cortoo máis!!!!! Sinto que as fotos non teñan unha grandísima calidade, pero están feitas a presa proque me tiña que amañar par ir a cea cos ex compis de clase que me acompañaron estes dous últimos anos. Xa estaba vestida, pero aínda tiña que maquillarme!!!

Para a roupa empecei como o outro día, polas medias. Aínda que esta vez o resultado foi menos espectacular. Pero bueno, fun cómoda. O peor é que nas fotos non se aprecia o gris das medias de Primark. Sacáronmas despois da cea, había pouca luz e xa tíñamos unhas copiñas… O que máis me gusta é a combinación do cardigan turquesa coas bailarinas turquesa. O cardigan comproumo miña nai o día que fomos a Primark. Comprou un igual para ela, encántame a cor!!! Sei que non é a cor que máis me favorece, pero é tan bonito…

Para a maquillaxe, sigo experimentando. Esta vez optei por algo máis clariño, cor vainilla para o párpado móvil e banana turquesa. Faime falta un kit de brochas xa!!! Coas merdas que teño vólvome tola. Non saen as cousas como quero e non van ben. Sigo experimentando. E sigo coa lista de cousas Deliplus pendente. En fin…

Por certo amigas bloguerines, se queredes podedes coñecer a Mr E , vestido de indio!!! Tamén saen os meus ben queridos cuñados e a miña queridísima sogra, guapísima como semrpe, e hoxe en día segue prácticamente igual. Vamos,  practicamente a miña familia política ó completo!!!!

Hoxe teño o día inspirado, Mr E atopou traballo (e a min non me chama nin o Tato) e empeza o xoves. E como celebración “tirando a casa pola ventá” vamos ir tomar un café pola tarde. A ver que me poño. Ter teño ganas de recuperar algo que xa non me poña. Por certo, teño uns botins de tachuelas por algún lado, de fai uns cantos anos, perfectos para esta tempada. Biquiños!!!

***E eu que son media parva acábome de dar de conta de que teño fotos cun look pendientes de colgar e levo varios días pensando que non teño looks para colgar!!!


100_2126

100_2128

100_2132

100_2143

100_2145

100_2144

100_2160

dcaro


¿Quieres recibir cada post nuevo por e-mail? ¡Suscríbete!


14 Comentarios
Categorías: General · Mis Looks
Etiquetas: · · · ·


Inspire - 468x60
ES Mens 468x60


Os presento…
Publicado el 10 agosto 2009 @ 10:00

… a mi otra joya del verano!!! Esta camiseta/minivestido es sinceramente… genial!!! Nuevamente es de New Look, de cuando fuí a Belfast.  Otra de esas cosas que me enamoraron!! Cuando estaba allí me cogí mil cosas, pero luego me puse a sumar y… uf!!! Tuve que eliminar algunas y me quedé con la camisa larga de rayas de hace unos posts, una mini vaquera tipo globo (me arrepentí un poco porque es una talla más de lo mío y no me queda como debería…) y esta camiseta. Que yo recuerde, nada más, pero había tantas cosas bonitas… Ains!! Mucho más que en el New Look que tenía cerca de casa. Soy un peligro con dinero, I know!!! Con deciros que una de las cosas que más me amarga de estar en el paro es que no puedo ni soñar con comprarme nada, como dice la canción de Nina Simone I ain’t got no money menos mal que I’ve got life, I’ve got my freedom I’ve got the life!!! Eso es lo que importa, sirva esto de ánimo para todas aquellas divas que me leen. Yo sé que el día a día de una Diva no es fácil, lo he vivido. Desde siempre fui gordita (menos que ahora pero gordita) y sé que lo que me permitió seguir adelante en todo momento con la cabeza bien alta fué mi forma de ser. A mí las cosas no me afectan mucho, se me acumulan, luego tengo un día malo y 20 buenos. Me levanto y me veo guapa, me arreglo viéndome guapa y salgo a la calle como la más guapa del mundo. Soy muy coqueta, me miro en todos los espejos y en el reflejo de los escaparates. Mi madre dice que me quiero mucho, y es así,  eso me ayudó a salir para adelante siempre. Sé que no es fácil, que hay gente muy depresiva y a la que cualquier cosa le afecta un montón (tengo a alguien muy cercano a quién le pasa) pero hay que hacer el esfuerzo de tirar para adelante. Lo principal es quererse a uno mismo y sentirse bien, sin este paso previo nunca conseguirás, por ejemplo adelgazar. Hoy toca, el primer día de un Curso de Inmersión Lingüística en Inglés. A ver que tal. Nos vemos!!!

… a miña outra xoia do verán!!! Esta camiseta/minivestido é sinceiramente xenial!!! Novamente é de New Look, de cando fun a Belfast. Outra desas cousas que me namoraron. Cando estaba alí collin mil cousas, pero logo puxenme a sumar e… uff!!! Tiven que eliminar algunhas e quedeime coa camisa longa de raias de fai uns post, unha mini vaquera tipo globo (arrepentinme un pouco porque é unha talla máis do meu e non me queda como debería..) e esta camiseta. Que eu recorde nada máis. Había tantas cousas bonitiñas!!! Ains!! Moito máis que no New Look que tiña preto da casa. Son un perigo con cartos, I know!!! Con decirbos que unha das cousas que máis me amarga de estar no paro é que non poido nin soñar con comprarme nada, como di a canción de Nina Simone I ain’t got no money menos mal que I’ve got life, I’ve got my freedom I’ve got the life!!! Eso é o que importa, sirva esto de ánimo para todas aquelas divas que me leen. Eu sei que o día a día dunha Diva non é fácil, vivino. Dende sempre fun gordiña (menos que agora pero gordiña) e sei que o que me permitiu seguir adiante en todo momento coa cabeza ben alta foi a miña forma de ser. A min as cousas non me afectan moito, acumúlanseme, logo teño un día malo e 20 bós. Levantome e véxome guapa, arreglome véndome guapa e salgo a rúa como a máis guapa do mundo. Son moi coqueta, mirome en todos os espellos e no reflexo dos escaparates. Miña nai dime que me quero moito, é así, e iso axudoume a saír pa diante sempre. Sei que non é sinxelo, que hai xente moi depresiva e a que calquera cousa afectalle un montón (teño a alguén moi cercano a quén lle pasa) pero hai que facer o esforzo de tirar para adiante. O principal é quererse a un mesmo e sentirse ben, sen este paso previo nunca conseguirás, por exemplo, adelgazar. Hoxe toca, o primeiro día dun Curso de Inmersión Lingüística en Inglés. A ver que tal. Vémonos!!!

100_1165

100_1167

100_1168

100_1169

100_1175

100_1174

100_1178


¿Quieres recibir cada post nuevo por e-mail? ¡Suscríbete!


4 Comentarios
Categorías: General
Etiquetas: · · ·


Inspire - 468x60
ES Mens 468x60


Dos looks…
Publicado el 8 agosto 2009 @ 13:14

… con la misma camiseta y el mismo pantalón!!! Evidentemente son de días distintos, incluso días espaciados en el tiempo, pero las he guardado para este post. Los dos looks son tan parecidos y tan diferentes!!! Creí que merecía la pena ponerlos juntos, a ver que os parece.

Varias cosillas… ambos chalecos (el gris de manga corta y el marrón) los compré  por 3€ cada uno en un sitio muy peculiar, el SuperCor!!! Resulta que en mi ciudad hay un SuperCor que no vende mucho, y le han puesto ropa del Corte Inglés a un 70% y más. Cuando me enteré me pasé para mirar algo para mi hermana y mi madre pero… acabé comprándome estas joyas. Son de una calidad genial, acostumbrada a las cosas de punto del Primark, Lefties y Zara esto no tiene ni punto de comparación. Hace unos días os hablaba de cosas que a veces no me sirven de todo, pues bien, aquí teneis el claro ejemplo, estos chalecos no son de mi talla. Si los abotono no sé que parezco… pero me parecen geniales para llevar abiertos. No sé si será mucho cantazo pero mi me encantan!!! Ya veis mis queridas divas, te puedes encontrar una joya en cualquier lugar. La camiseta turquesa es de Primark, creo que incluso es una talla 22 que encontré un día de casualidad. Hacía meses que la había comprado y aún no la estrenada. Algo parecido pasa con los collares. Sin exagerar hace 3 años que los hice (me acuerdo porque estaba estudiando Marketing y una amiga me pidio que le hiciera unos) y pese a que siempre me han encantado, nunca encontré con qué ponermelos!! Le van que ni pintados, no creeis? Como siempre, preguntarme lo que querais, no sé porqué pero cuando escribo no veo la necesidad de poner de dónde es todo lo que llevo encima pero siempre estoy dispuesta a contestar!  Buen finde!!

… coa mesma camiseta e o mesmo pantalón!!! Evidentemente son de días distintos, incluso de días espaciados no tempo, pero gardeinos para este post. Os dous looks son tan parecidos e tan diferentes!!! Pensei que merecía a pena poñelos xuntos, a ver que vos parece.

Varias cosiñas, ambos chalecos ( o gris e o marrón) compreinos por 3€ cada un en un lugar moi peculiar, o SuperCor!!! Resulta que na miña cidade hay un SuperCor que non vende moito e puxéronlle roupa do Corte Inglés a un 70% e máis. Cando me enterei paseime mirar algo para miña irmá e miña nai pero… acabei comprándome estas xoias para min. Son dunha calidade xenial, acostumada a cousas de punto de Primark, Lefties e Zara, esto non ten punto de comparación. Fai uns días falababos de cousas que as veces non me sirven de todo, pois ben, aquí tedes o claro exemplo, estes chalecos non son da miña talla. Se os abotono non sei que parezo… Pero parecenme xeniales para levar abertos. Non sei se será moito cantazo pero a min encantanme!!! Xa veces miñas queridas divas, podeste atopar unha xoia en calquer lugar. A camiseta turquesa é de Primark, creo que incluso é unha talla 22 que encontrei un día de casualidade. Facía meses que a comprara pero aínda non a estrenara. Algo parecido pasa cos colares. Sen esaxerar fai 3 anos que os fixen (acórdome porque estába estudiando Marketing e unha amiga pideume que lle fixera uns) e pese a que sempre me gustaron, nunca atopei con qué poñelos!! Vanlle que nin pintados, non creedes? Como sempre, preguntademe o que queirades, non sei porqué pero cando escribo non vexo a necesidade de poñer de dónde é todo o que levo encima pero sempre estou disposta a contestar! Bó finde!!

100_1122

100_1127

100_1130

100_1127

100_1129

100_1134

100_1135

100_1150

100_1154

100_1155

100_1156

100_1161


¿Quieres recibir cada post nuevo por e-mail? ¡Suscríbete!


7 Comentarios
Categorías: A la caza del chollo · Dónde Comprar · General · Mis Looks
Etiquetas: · · · · · · ·


Inspire - 468x60
ES Mens 468x60