y maquillaje!!! La idea rondaba mi cabeza desde hace algún tiempo. No sabía que hacer con mi pelo. Si hacía calor no podía más que recogermelo en un moño, y para llevarlo suelto tenía que plancharlo algo, al natural estaba quedando un poco asilvestrado. A mí me tarda mucho en crecer el pelo, tardé muchisísimo en conseguir melenita y aunque en junio ya había quedado sustancialmente menguada, seguía sin atreverme con un corte más bestia. Lo fuí dejando porque no tenía un duro. Resulta que el viernes pasado me fuí a casa de mi madre y abuelos a ayudarles con unas tareas del campo (estar en el paro es lo que tiene, que no puedes decir que no) y fuí gratificada por mi abuela con un billetito de esos marrones y amarillentos. Hasta ahí bien, me compraría algún trapito. Nada de cortarse el pelo ronda mi cabeza. Nos vamos a casa de mi madre, nos dan las 3, las 4, y mi madre suelta un, “tengo que ir a cortarme el pelo”, a lo que mi hermana replica “yo también” y yo digo, “pues yo también tengo, pero como no sé cómo pos no será hoy”. Nos vamos a la peluquería D’Caro, de una amiga que desde hace un tiempo tiene su propia peluquería.
Una vez allí el hormigueo me recorría el cuerpo y entre sí y no me salió un: “que me propones???” Ufff la cagamos!!! Caro me propuso un cambio de color, a lo que accedí a medias. Descartamos el cambio de color total porque el tono que tengo ahora (medio mío medio baño de color) me gusta, y lo dejamos en unas mechas de un marrón cobrizo interesante… Me propuso también cortarlo por detrás más que por delante para que el choque de cortarlo no fuera tan fuerte, y capearlo bastante para que mi pelo ondulado quedara perfecto sin tener que hacer nada. Genial. En cuanto empezó a cortar la adrenalina se apoderó de mí y le dije, “¡Corta más!”, y cortó algo más. Y este es el resultado. Me encanta!!! Y aún estoy pensando que pa’la próxima me lo corto aún más!!!! Siento que las fotos no tengan una grandísima calidad, pero están hechas a prisa porque me tenía que arreglar para ir a la cena con los ex compis de clase que me han acompañado estos dos últimos años. Ya estaba vestida, pero aún tenía que maquillarme!!!
Para la ropa, empecé como el otro día, por las medias. Aunque esta vez el resultado fué menos espectacular. Pero bueno, fuí cómoda. Lo peor es que en las fotos no se aprecia el gris de las medias de Primark. Me las sacaron después de la cena, había poca luz, y ya teníamos unas copillas… Lo que más me gusta es la combinación del cardigan turquesa con las bailarinas turquesa. El cardigan me lo compró mi madre el día que fuimos a Primark. Se compró una igual para ella, me encanta el color!!! Sé que no es el que más me favorece, pero es tan bonito…
Para el maquillaje, sigo experimentando. Esta vez opté por algo más clarito, color vainilla en el párpado móvil y banana turquesa. Me hace falta un kit de brochas ya!!! Que con las birrias que tengo me vuelvo loca. No salen las cosas como quiero y no van bien. Sigo experimentando. Y sigo con la lista de cosas Deliplus pendiente. En fin…
Por cierto amigas blogueriles, si quereis podéis conocer a Mr E aquí, vestido de indio!!! También salen mis bien queridos cuñados y mi queridísima suegra, guapísima como siempre, y que hoy en día sigue prácticamente igual. Vamos, prácticamente mi familia política al completo!!!
Hoy tengo el día inspirado, Mr E encontró trabajo ( y a mí no me llama ni el Tato) y empieza el jueves. Y como celebración “tirando la casa por la ventana” nos vamos a ir a tomar un café por tarde. A ver que me pongo. Tener tengo ganas de recuperar algo que ya no me ponga. Por cierto, tengo unos botines de tachuelas por algún lado, de hace unos cuantos años, perfectos para esta temporada. Besitos!!!!
*** Y yo que soy medio tonta, me acabo de dar cuenta de que tengo fotos de un look pendientes de colgar y llevo varios días pensando que no tengo looks para colgar!!!!
… e maquillaxe!!! A idea rondaba a miña cabeza dende fai algún tempo. Non sabía qué facer co meu pelo. Se facía calor non podía máis que recollelo nun moño, e para levalo solto tiña que planchalo algo, ó natural quedaba un pouco asilvestrado. A min tárdame un lote en medrar o pelo, tardei moitísimo en conseguir melena e aínda que en xuño xa quedara sustancialmente menguada, seguía sen atreverme con un corte máis bestia. Funo deixando porque non tiña un peso. Resulta que o venres pasado funme a casa de miña nai e avós para axudarlles con tareas do co campo (estar no paro é o que ten, que non podes dicir que non) e fun gratificada pola miña avoa cun billete deses marróns e amarillentos. Hasta ahí ben, compraríame algún trapiño. Nada de cortar o pelo ronda a miña cabeza. Vámonos a casa de miña nai, dannos as 3, as 4, e miña nai solta un, “teño que ir cortar o pelo” ó que miña irmá replica “eu tamén” e digo eu “pois eu tamén teño, pero como non sei cómo pois non será hoxe”. Vámonos á perruquería D’Caro, dunha amiga que dende fai un tempo ten a súa propia perruquería..
Unha vez alí o formigueo recorríame o corpo e entre sí e non salíume un: “qué me propós???” Ufff Cagámola!!! Caro propuxo un cambio de cor, ó que accedín a medias. Descartamos o cambio de cor total porque o tono que teño agora (medio meu medio baño de cor) gustame, e deixámolo nunhas mechas dun marrón cobrizo interesante… Propúxome tamén cortálo por detrás máis que por diante para que o choque de cortalo non fora tan forte, e capealo bastante para que o meu pelo ondulado quedara perfecto sen ter que facer nada. Xenial. En canto empezou a cortar a adrenalina apoderouse de min e díxenlle, “¡Corta máis!”, e cortou algo máis. Éste é o resultado. Encántame!!! E aínda estou pensando que pa’ próxima cortoo máis!!!!! Sinto que as fotos non teñan unha grandísima calidade, pero están feitas a presa proque me tiña que amañar par ir a cea cos ex compis de clase que me acompañaron estes dous últimos anos. Xa estaba vestida, pero aínda tiña que maquillarme!!!
Para a roupa empecei como o outro día, polas medias. Aínda que esta vez o resultado foi menos espectacular. Pero bueno, fun cómoda. O peor é que nas fotos non se aprecia o gris das medias de Primark. Sacáronmas despois da cea, había pouca luz e xa tíñamos unhas copiñas… O que máis me gusta é a combinación do cardigan turquesa coas bailarinas turquesa. O cardigan comproumo miña nai o día que fomos a Primark. Comprou un igual para ela, encántame a cor!!! Sei que non é a cor que máis me favorece, pero é tan bonito…
Para a maquillaxe, sigo experimentando. Esta vez optei por algo máis clariño, cor vainilla para o párpado móvil e banana turquesa. Faime falta un kit de brochas xa!!! Coas merdas que teño vólvome tola. Non saen as cousas como quero e non van ben. Sigo experimentando. E sigo coa lista de cousas Deliplus pendente. En fin…
Por certo amigas bloguerines, se queredes podedes coñecer a Mr E , vestido de indio!!! Tamén saen os meus ben queridos cuñados e a miña queridísima sogra, guapísima como semrpe, e hoxe en día segue prácticamente igual. Vamos, practicamente a miña familia política ó completo!!!!
Hoxe teño o día inspirado, Mr E atopou traballo (e a min non me chama nin o Tato) e empeza o xoves. E como celebración “tirando a casa pola ventá” vamos ir tomar un café pola tarde. A ver que me poño. Ter teño ganas de recuperar algo que xa non me poña. Por certo, teño uns botins de tachuelas por algún lado, de fai uns cantos anos, perfectos para esta tempada. Biquiños!!!
***E eu que son media parva acábome de dar de conta de que teño fotos cun look pendientes de colgar e levo varios días pensando que non teño looks para colgar!!!







