É un pouco impactante leer que alguén che diga, “gustaríame ser coma ti” e pode incluso subir os fumes, pero bueno, sei por onde vai. Enténdote, é máis querer ser decidida ou máis segura de sí mesma que o feito de parecerse a min, e iso é algo que se consegue poñendolle algo de empeño e non deixandose desanimar, como dí un amigo meu, para atrás nin para coller carreira!!!!

Eu espero seguir transmitindoche cousas boas e sobretodo a miña seguridade para que te me volvas máis presumida e menos recatada, adiante con todo!!!!!

Pasome xa mesmo polo teu blog, teño que poñerme a leelo todo, que vexo que só cos últimos post non me entero!!!

biquiños!!

É a primeira vez que che escribo aínda que levo léndote unhas cantas semanas. Cheguei ó teu blog de casualidade. Lino e gustoume moito. Non fixen ningún comentario antes porque bueno, non estou pasando por un bo momento. Eu tamén teño un blog (http://laquesigueaqui.blogspot.com/) e téñote enlazada, cando vin que poñías “Traballo” xa sí que me decidín a darche a enhorabuena. Alégrome moito, así poderás comprarte moita roupa e poñerte guapa sin depender tanto de Mr. E.

Sentinme identificada co problema das tallas, eu gasto unha 46-48 e teño problemas para encontrar roupa. Olé por ti, eu son moi “recatada” á hora de vestir, para min uns vaqueros, calquera cousa por arriba e xa está, gustaríame ser coma ti, decidida e pasando de todo. Todo será tamén propoñermo.
Outra cousa que me gustou moito e me pareceu moi orixinal é o de traducir ó galego. Un puntazo.

O dito, que me alegro moito por ti.

Sé lo que dices con el pito de los muñecos… jaja… le chifla… a mí me pasó igual… este pita poco pero tenia una pelota que pitaba horriblemente… se la escondimos e igual, no paraba de llorar por ella… xD

Por cierto, eres gallega no?

Me miro en el espejo seguramente más que todos vosotros juntos…. Y que guapa que me veo!!!

Igual es que tengo que cambiar de espejo!!!!