agosto 4th, 2009 @ 21:08
Pues sí, quién me iba a decir a mí que iba a comprarme este vestido en… Alcampo!! El año pasado fui con mi madre a Alcampo, no a mirar ropa, más bien ibamos a comprar algo y “de paso” pasamos el rato por la zona de ropa. Yo tengo una regla a respecto de dónde comprar ropa y es la siguiente “Ningún sitio es peor que otro para encontrar ropa”. No sé si esta regla es válida para todo el mundo, pero sí para una gordita, nosotras no podemos ir a un Zara y decir, “Ay, esto no me gusta”, ” esto me hace culo”, “esto me queda flojo”, ” esto no me sienta”… en principio sólo podemos decir “no me vale” y “¡¡¡¡Me vale!!!!”. Es por ello que yo suelo caer ante casi cualquier cosa que me sirva, o que al menos aunque no me sirva del todo que me pueda poner de alguna manera (esto lo explicaré más adelante). Así que ahí estaba yo con mi madre en el Alcampo mirando ropa, ya había comprado alguna vez en allí, sobretodo camisetas y leggins básicos de algodón pero ese día de repente encontré un vestido rojo precioso. Era acampanado, de manga sisa, con dos botones negros en el cuello y muy años 60, monísimo, pero como no, no había mi talla y se lo quedó mi madre. Pero mira tú por dónde que mientras mi madre se lo probaba me encontré con este vestido de mi talla (bueno, era una 48 en la que entraba), es el mismo corte pero con distinta tela. Al principio no me acababa de convencer el estampado pero luego dije: “Qué caray! Me sirve!” y así fue como conseguí este vestido que tanto me he puesto estos dos veranos y que tanto me gusta. Vosotros diréis que os parece!
Pois sí, quén me iba dicir a min que iba comprar este vestido… en Alcampo!! O ano pasado fun coa miña nai a Alcampo, non mirar roupa, máis ben a comprar algo e “de paso” pasalo un anaco pola zona da roupa. Eu teño unha regla ó respeto de dónde comprala roupa e é a seguinte “Ningún lugar é peor ca outro para encontrar roupa”. Non sei se esta regla é válida para todo o mundo, pero sí para unha gordiña, nós non podemos ir a un Zara e dicir, “Ai, esto non me gusta”, “esto faime cú”, “esto quedame frouxo”, “esto non me senta”… en principio só podemos dicir, “non me vale” ou “¡¡¡Váleme!!!”. É por isto polo que eu caio a miúdo con case calqueira cousa que me serva, ou polo menos aínda que non me sirva de todo poida poñela de algun xeito (esto explicareino máis adiante). Así foi como me vin coa miña nai no Alcampo mirando roupa, xa comprar alí máis veces, sobretodo camisetas e leggins básicos de algodón pero ese día de repente atopei un vestido vermello precioso. Era acampanado, de manga sisa, con dous botóns negros no pescozo e moi anos 60, precioso, pero como non, non había a miña talla e quedou con él miña nai. Pero mira ti por ónde que mentres miña nai probaba o dela encontrei este vestido da miña talla (bueno era unha 48 na que entraba), é o mesmo corte pero distinta tela. O principio non me convencía o estampado pero logo dixen: ” Que carallo! Sirveme!” e así foi como conseguín este vestido que tanto me puxen estes dous verans e que tanto me gusta. Vos diredes que vos parece!




Yo soy yo, una chica normal, coqueta y presumida con una talla 52. Tengo 26 años y vivo con mi novio desde hace… 7 años (creo) y tengo dos perritas preciosas a las que les gusta salir en las fotos...
Pues la verdad es que algunas veces encuentras cosas bonitas en hipermercados. yo alguna vez tambien he comprado algo!!
Por cierto, me encanta tu blog, por fin un blog realista, vi un comentario tuyo en otro blog y no dude en visitarte desde entonces me encantas, la verdad me siento un poco identificada contigo , tengo una 42/44 y casi todos los blogs son de personas muy delgadas y me hacen sentir un poco “pluff” el saber que nada me quedara como a ellas.
Gracias y suerte con el blog!!!
la verdad es que es inesperado encontrarse un vestido asi en alcampo, pero sin duda que es mono!
a ver con qué nos sorprendes mañana!
Ay que ilu me hace que a alguien le guste mi blog!!!Eso me anima un montón a publicar, de verdad.
Sofía, no desesperes pq con tu talla seguro que estás monísima, aún puedes encontrar ropa (aunq sea dificil) y hay q atreverse con todo!!! Ireis comprobando que yo me atrevo con todo, nunca pienso en no ponerme algo pq estea gorda, me lo pongo y que miren para mí!!! Por ejemplo este vestido, es súper corto, y más de una vez mi madre y mi abuela me han dicho, póntelo con unos leggins (cosa que muchas veces hago por cambiar el look y pq voy más cómoda) pero no siempre, pq no puedo enseñar mis piernas???
Lo importante es verse guapa una misma (que no es fácil, pero hay q trabajar en ello) y desde ese punto, a tirar para lante!! Hay que acostumbrar a la sociedad a que nosotras también somos guapas!!!
as que nin somos fabulosas nin Divas tampouco temos paxínas para nos, ademais o importante son as ideas, non o tamaño … creo que ire ta fabulosa e pareceme xenial que vista como lle de a gana, isto deberiamos facer todas, as escualidas e as que temos algun kg de mais, ou resulta que agora todo o mundo imos ter que levar unha 36????
La verdad es que no soy muy de estampados de flores… Vale, los odio. xDDD Pero hay que reconocer que ese vestido está bien.